Complimenten

‘Waar gaan die mooie beentjes heen?’

‘Chickieeeee!’

‘Is je vader een soldaat, want jij bent de bom!?’

plaatje compliment

Aan complimentjes heb ik geen gebrek. Dat bedoel ik niet opschepperig, want ik denk dat iedere vrouw wel eens nagefloten is door een groep bouwvakkers of tijdens het stappen een man tegen is gekomen die zeker wist dat zij uit de hemel was komen vallen.

Ik krijg graag complimenten, maar ik vind het moeilijk om ze in ontvangst te nemen. Ik geloof ze namelijk niet altijd. Hoewel ik vaak hoor dat ik arrogant lijk (mijn gezicht staat gewoon heel prettig zo), ben ik eigenlijk best onzeker.

Op het werk moesten we onlangs deelnemen aan een cursus waardoor je je eigen kwaliteiten en valkuilen zou ontdekken. Vooraf moesten we een aantal testen invullen. Dit ging bij ons team niet zonder flink wat gemopper, want huiswerk opgeven kunnen wij leraren als de beste, maar zelf huiswerk maken… Ach, ik heb alles braaf ingevuld. Tijdens een bijeenkomst kregen we de uitslag. Iedereen kreeg een eigen mapje met zijn of haar scores. Mijn baas, die naast me zat, kreeg de uitslag eerst. Al bladerend door het mapje hoor ik hem wat lacherig zeggen:’ Ah, ik heb goedkeuring laag. Gelukkig maar. Met goedkeuring hoog krijg je van die zielige typetjes. Die willen alleen maar complimentjes ontvangen’. Ondertussen kreeg ik mijn mapje. Ik blader wat door mijn scores. Je raadt het al: goedkeuring hoog. Naast me: ‘Zo Sarah, wat heb jij?’ ‘Ooo, ik ben zo’n zielig typetje, maar ik heb toch al een vast contract’. Dus.

Ik heb het afgedaan met een lachertje, maar het heeft me wel aan het denken gezet. Niet dat ik echt bang ben dat de baas me een zielig typetje vindt, want ik denk wel dat hij tevreden over me is. Ik heb echter inderdaad vaak de bevestiging nodig dat ik goed bezig ben en dat mensen tevreden over me zijn. Ik wil zeker weten dat ik geen fouten maak. De gedachte dat mensen teleurgesteld in me zouden kunnen zijn, maakt me erg verdrietig.  Als ik een keuze maak, check ik eerst bij een ander wat hij of zij er eigenlijk van vindt. Stel je voor dat het niet goed is…

Ik ben inderdaad zo’n zielig typetje dat complimenten nodig heeft, maar niet alle complimenten weten me te raken. Ik hoef echt niet 100 complimenten op een dag te ontvangen, maar ik heb af en toe wel echt een goed en gemeend compliment nodig.

Een heel mooi compliment ontving ik aan het einde van de groepsreis door Costa Rica. De groep bestond uit flink wat oudere stelletjes. Met sommige mensen hadden we veel plezier, aan anderen hebben we ons met name flink geïrriteerd. Aan het einde van de reis namen we allemaal afscheid van elkaar. Een van de oudere vrouwen kwam naar me toe toen ik even alleen stond. Ik had haar tijdens de reis eigenlijk niet leren kennen. Natuurlijk hadden we elkaar gesproken, maar ik had me niet echt in haar verdiept. De mevrouw gaf me een dikke knuffel, pakte mijn handen vast, keek me aan en zei: ‘Wat ben jij een mooi mens’. Ik weet niet waarom, maar het raakte me. Ik geloofde haar. Ik geloofde dat ze het meende. Ze heeft me tijdens de reis zien lachen, horen mopperen, actief gezien, zien luieren en ze heeft me zelfs zien huilen. Ze heeft me gezien met make-up, zonder make-up, in bikini, in pyjama en in een feestjurkje. Ze heeft me gezien zoals ik echt ben en ze vond me een mooi mens.

Goedkeuring hoog of laag, volgens mij vindt iedereen het leuk om af en toe een goed compliment te krijgen. Dan bedoel ik niet zo’n compliment waar stiekem een belediging achter schuil gaat. ‘Vandaag zit je haar heel mooi’ (dus anders niet?) of ‘In deze jurk zie je je vetrolletjes niet zo goed’ (lijkt me een duidelijke boodschap). Nee, een echt compliment over wie jij als persoon bent.

‘I can live for two months on a good compliment’ (Mark Twain)

Zielig hè 😉 ?!

 

3 gedachtes over “Complimenten

  1. Wauw! Ik herken mezelf hier echt in! Ik ben vaak ook onzeker, totdat iemand bevestigt dat ik het goed doe. Ook accepteren dat je fouten maakt heb ik af en toe moeite mee. Hoe zit dat bij jou?

    Like

    • Herkenning, wat fijn! Ik herken me weer in wat jij zegt! Fouten maken voelt als falen, ook al weet ik dat het nergens op slaat. Dt is inderdaad nog een leerpuntje…

      Like

  2. Heel herkenbaar hoor, ik zou dit zelf geschreven kunnen hebben. Ik wil ook altijd graag even horen dat als ik ergens mee bezig ben dat ik dit goed doe. En als iemand zegt dat ik het niet goed doe, probeer ik diegene te overtuigen van wel haha. Ik denk dat veel mensen dit ook gewoon nodig hebben, ik vind het in ieder geval niet raar 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s